AYRIŞTIR(IL)MAK

Askerlik dönemi araya girdiği için bazı şeyleri geriden takip ediyorum.
MUSTAFA belgeselini izledim biraz önce.

Hiçbir farklı yanı yok benim için. En azından benim için bilmediğim şeyler söylenmemiş. Belki de önceden farklı görüşleri taşıyan yazarlar, araştırmacılar tarafından Atatürk'ü okuduğumdan, Atatürk'e değişik açılardan bakabilen arkadaslarım olduğundan.

Hatta Can Dündar'ın bir kitabı var, adını şimdi hatırlayamıyorum ama evdeki kütüphanemde var, orada bu belgeselde anlatılan birçok şey geçiyor ki bu kitap yıllar önce yazılmıştı.

Dolayısıyla da Atatürk bir değer kaybetmedi gözümde. Bazen yaptıklarını düşünüp eleştirebiliyorum hala, eleştirsem de ne kadar değerli biri olduğunu unutmuyorum.

Şunu farkettim: Türkiye'de bir şeyler değişiyor galiba ama iyi yönde değil sanki. Atatürk'ü eleştir(ebil)mek vb. adına söylemiyorum bunları. Daha farklı bir şeyler söylemek istiyorum.

Hani delilikle dahilik arasında çok ince bir çizgi var derler ya onun gibi.

Tabulardan sıyrılmak, daha özgür düşünebilmek, eleştirebilmek, tartışabilmek çok güzel ama bu değil olay sanki.

Olay bambaşka bir hal almış. Olayları önyargısız değerlendirebilmekte sorun bence. İşte bu olmuyor, olamıyor.

Kamuoyu oluşturmak, bu demek herhalde:
Mustafa belgeseli icin ne yaygaralar koptu. Arkadaşlarımdan bazıları izlemiş, bazıları izlemeyecekmiş. Çünkü birileri (işte o kamuoyu) onun aklına bir şey sokmuş. Demiş ki "şurada şu geçiyor ve bu Atatürk'e hakaret" veya "işte şu anki bilmem ne partisini destekleyenlerin ekmeğine yağ sürüyor." O da diyor ki izlemeyeceğim!

Sanırım bu da insanları ayrıştırmanın bir yolu...

Önyargısız bakabilmek, en azından denemek ümidiyle...



Levent Yaraç
09.02.2009