Demokrasi vurgusu...
Geçmişle barışma çağrısı...
Heybeliada Ruhban Okulu’nun açılması talebi...
Kıbrıs’ta çözüm desteği...
Ermenistan sınırının açılması daveti...
Demokratik reformların durağanlık kaldırmayacağı mesajı...
“Kürt sorunu silahla çözülmez” yaklaşımı...
Gazetelerin birinden bir yazardan yaptığım alıntı; Obama'nın ziyaretinin ardından yazılmış, "bence" çok güzel bir özet...
Düşündüğüm, ama cevabını bulamadığım, o zaman da üzüldüğüm/kızdığım olay; baştaki konularda biz kendimiz, ülke olarak-bu ülkede yaşayan insanlar olarak- neden adım(lar) atamıyoruz da, birilerinin bize adım attırması için bekliyoruz...
Bazı şeylerin evrensel olduğunu göremeyip, bazı şeylere köstek olmak için asılsız temeller yaratıyoruz... Sonra da bunlara inanıyoruz...
Ya da geçmişe sıkı sıkıya sarılıp, geleceği göremiyoruz... Veyahut geçmişi tamamen unutup sadece geleceğe kanalize oluyoruz... Ortası yok...
Amaç hukuksal-siyasi-sosyal-kültürel vb. açıdan "belli" standartların yakalanması için çaba harcamak mı, yoksa yıllardır peşinden koşulan henüz kendi birliğini sağlayamamış bir birliğe girmek arzusu mu? Bunu bile bilmiyoruz...
Ve yazık ki şunu göremiyoruz;
Bu ülke farklılıklarıyla ZENGİN...
Farklılıklarını kullanmayı bile(e)mediği için FAKİR...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder